آغاز یک زلزله 10 ریشتری در کوچه پس‌کوچه‌های آمریکا

سال‌ها تبلیغ برای رژیم صهیونیستی با تکیه بر رسانه، چهره‌های مشهور و آثار هنری، تصویری دور از واقعیت برای خیلی از شهروندان غربی و به‌ویژه یهودیان ایجاد کرده بود. امپراطوری رسانه‌ای نظام سرمایه‌داری غرب، با پشتوانه قدرت اقتصادی و نظامی، طی 70 سال اخیر، تلاش کرده در ماجرای اشغال فلسطین، جای ظالم و مظلوم‌، حق و باطل و جلاد و شهید را تغییر دهد و حقایق آن منطقه برای نسل گذشته در اروپا و آمریکا، سانسور شده بود. اینک اما نسل تازه‌ای از ویرانه امپریالیسم رسانه‌ای درحال رشد و خودنمایی است که سازمان‌دهی کهنه و ظالمانه مدیریت افکار عمومی را تغییر می‌دهد و درحال ساماندهی نظمی عادلانه و تازه است. جریان‌های نو و مترقی رسانه‌ای و فرهنگی و دانشگاهی در همان جبهه‌ای برخاسته است که روزگاری کانون اصلی سانسور واقعیت بود. اینکه در جشنواره برلیناله که از مراکز اصلی تبلیغات رسانه‌ای در اروپاست ناگهان یک فیلمساز جوان اسرائیلی به نام «یووال آبراهام» که برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه شد و با حمایت خودش از فلسطین همه را غافلگیر کرد، اینکه آوی موگرابی کارگردان اسرائیلی صراحتا از این سخن می‌گوید که اسرائیل یک دهه آینده را نخواهد دید، اینکه ناتالی پورتمن بازیگر یهودی و متولد اورشلیم علیه زادگاه خودش سخن می‌گوید، اینکه در جشنواره‌هایی مثل کن که یک زمانی مهمان ویژه‌ای از اسرائیل داشت پرچم فلسطین برافراشته می‌شود و... گویای تغییر در فضای رسانه‌ای و فرهنگی جهان، برخلاف اراده و علاقه صاحبان و مدیران این‌گونه مراکز و رسانه‌ها است.

مستند «اسرائیلیسم» را هم می‌توان نمونه تازهی از این جریان قلمداد کرد. «ارین اکسلمن» و «سم آیلرتسن» دو مستندساز ساکن آمریکا، این اصلی‌ترین حامی اسرائیل، سازندگان این مستند هستند. سوژه آنها نیز قابل توجه است؛ این دو مستندساز سراغ اعضای اصلی‌ترین کانون دفاع از صهیونیسم در جهان یعنی یهودیان مقیم آمریکا رفته‌اند و واقعیت در روز جاری اسرائیل را از زبان و زاویه دید آنها واکاوی می‌کنند. این اثر، یکی از مستندهای محبوب اپل‌تی‌وی است و در چند جشنواره جهانی هم تحسین شده است و در ایران، توسط سکوی عماریار به صورت برخط به نمایش درآمده است. «اسرائیلیسم» مستندی با فرم چشم‌نواز و قدرتمند است و علاوه‌بر روایت پرملات و سرشار از محتوا و گزارش‌ها ناب و تکان‌دهنده، دارای ضرباهنگ، تصویرهای سنجیده و استاندارد و موسیقی متنی است که آن را در جایگاه یک اثر هنری با عیار بالای زیباشناختی هم اعتبار بخشیده است.

«اسرائیلیسم» در ژانر مستند مشاهده‌ای ساخته شده است. یعنی سازندگان این مستند به‌جای موضعی از قبل مشخص و مرور وقایع از فاصله دور، و محدود کردن منبع‌شان به نگاره‌ها